📌 Yatırım ve Ticarette Bilinmesi Gerekenler -12-
Risk-Getiri Dengesi: Yatırım İlkesi Nasıl Çalışır?
Tanım
Risk-getiri dengesi , risk ile potansiyel getiriler arasında doğrudan bir ilişki kuran bir ticaret prensibidir .
Risk-Getiri Dengesi Nedir?
Risk-getiri dengesine göre, yatırılan para ancak yatırımcının daha yüksek bir kayıp olasılığını kabul etmesi durumunda daha yüksek kar sağlayabilir . Bu ilkeyi kullanarak, bireyler düşük belirsizlik seviyelerini düşük potansiyel getirilerle, yüksek belirsizlik veya risk seviyelerini ise yüksek potansiyel getirilerle ilişkilendirirler.
Önemli Noktalar
Risk-getiri dengesi, yatırım kararının temel bir bileşenidir.
Uygun bir risk-getiri dengesi hesaplamak için yatırımcıların genel risk toleransı, kaybedilen fonların yerine konma potansiyeli ve daha birçok faktörü göz önünde bulundurması gerekir.
Yatırımcılar, bireysel yatırımlarda ve tüm portföylerde risk-getiri dengesini göz önünde bulundururlar.
Risk-getiri oranlarının üç çeşidi vardır: alfa, beta ve Sharpe.
Risk-Getiri Dengesini Anlamak
Risk-getiri dengesi, yüksek riski yüksek getiriyle ilişkilendiren bir işlem prensibidir. Uygun risk-getiri dengesi, yatırımcının risk toleransı , emekliliğine kalan yıl sayısı ve kaybedilen fonların yerine konma potansiyeli gibi çeşitli faktörlere bağlıdır .
Zaman da , uygun risk ve getiri seviyelerine sahip bir portföy belirlemede önemli bir rol oynar . Örneğin, bir yatırımcı uzun vadede hisse senetlerine yatırım yapabiliyorsa , bu yatırımcıya ayı piyasalarının risklerinden kurtulma ve boğa piyasalarına katılma potansiyeli sağlar; öte yandan, bir yatırımcı yalnızca kısa vadeli yatırım yapabiliyorsa , aynı hisse senetleri daha yüksek risk taşır.
Yatırımcılar, her yatırım kararının temel bileşenlerinden biri olarak ve portföylerini bir bütün olarak değerlendirmek için risk-getiri dengesini kullanırlar. Portföy düzeyinde, risk-getiri dengesi, varlıkların yoğunluğunu veya çeşitliliğini ve karışımın çok fazla risk mi yoksa istenenden daha düşük bir getiri potansiyeli mi sunduğunu değerlendirmeyi içerebilir.
Risk-Getiri Dengelemesinin Kullanımları
Bağlam İçinde Tekil Riski Ölçmek
Bir yatırımcı yüksek riskli, yüksek getirili yatırımları değerlendirirken, risk-getiri dengesini hem tekil olarak hem de portföyün tamamı bağlamında yatırım aracına uygulayabilir. Yüksek riskli, yüksek getirili yatırımlara örnek olarak opsiyonlar , düşük değerli hisseler ve kaldıraçlı borsa yatırım fonları (ETF'ler) verilebilir . Genel olarak, çeşitlendirilmiş bir portföy, bireysel yatırım pozisyonlarının sunduğu riskleri azaltır. Örneğin, düşük değerli bir hisse senedi pozisyonu tekil olarak yüksek risk taşıyabilir, ancak daha büyük bir portföyde türünün tek örneği ise, hisseyi elde tutmanın getirdiği risk minimum düzeydedir.
Portföy Düzeyinde Risk-Getiri Dengesi
Risk-getiri dengesi portföy düzeyinde de mevcuttur. Örneğin, tamamı hisse senedinden oluşan bir portföy hem daha yüksek risk hem de daha yüksek potansiyel getiri sunar. Tamamen hisse senedinden oluşan bir portföyde, yatırımları belirli sektörlere yoğunlaştırarak veya portföyün büyük bir yüzdesini temsil eden tek pozisyonlar alarak risk ve getiri artırılabilir . Yatırımcılar için, tüm pozisyonların kümülatif risk-getiri dengesini değerlendirmek, bir portföyün uzun vadeli getiri hedeflerine ulaşmak için yeterli riski üstlenip üstlenmediği veya mevcut varlık karışımıyla risk seviyelerinin çok yüksek olup olmadığı konusunda fikir verebilir.
Risk-Getiri Hesaplaması
Alfa Oranı
Yatırım getirisindeki fazlalığı belirlemek istediğinizde , kıyaslama endeksine göre elde edilen getirilerin üzerindeki getirileri ifade eden alfa oranını kullanın. Başka bir deyişle, kıyaslama endeksine göre elde edilen fazla getirileri ölçer .
Investopedia'ya göre, " Alfa , genellikle bir yatırımın aktif getirisi olarak kabul edilir ve bir yatırımın performansını, piyasanın genel hareketini temsil ettiği düşünülen bir piyasa endeksi veya kıyaslama ölçütüne göre ölçer."
Alfa'yı basit bir şekilde hesaplamak için, bir yatırımın toplam getirisini, aynı varlık kategorisindeki karşılaştırılabilir bir göstergeden çıkarın. Tamamen benzer olmayan varlık yatırımlarını dikkate almak için, sermaye varlık fiyatlandırma modelini (CAPM) gösterge olarak kullanan Jensen'in alfasını kullanarak alfa hesaplayın.
İşte alfa'ya bir örnek:
Bir yatırım fonu, kıyaslama endeksine göre %1 oranında düşük performans gösterirse, alfa değeri -1,0 olur.
Bir yatırım fonu ne endeksin altında ne de üstünde performans göstermişse, kıyaslama endeksine göre değer kaybetmediği veya kazanmadığı için alfa değeri sıfır olacaktır.
Bir yatırım fonu %1 oranında daha iyi performans gösterirse, alfa değeri +1,0 olur.
Beta Oranı
Beta katsayısı hesaplaması, hissenin genel piyasayı belirleyen bir göstergeye, genellikle Standard & Poor's 500 Endeksi'ne veya S&P 500'e göre ne kadar korelasyonlu olduğunu gösterir . S&P 500, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki önde gelen 500 halka açık şirketin piyasa değeri ağırlıklı bir endeksidir.
Beta katsayısını hesaplamak için, varyansı (piyasanın ortalamasına göre nasıl hareket ettiğinin ölçüsü) kovaryansa (bir hissenin getirisinin piyasanın getirisine göre ölçüsü) bölün.
İşte beta'ya bir örnek:
Bir hissenin beta katsayısı %1 ise, S&P 500 ile yüksek derecede korelasyonu vardır.
Beta değeri sıfır olan bir hissenin S&P 500 ile korelasyonu çok düşüktür.
Bir hissenin beta değeri -1% ise, S&P 500 ile ters orantılıdır ; başka bir deyişle, zıt bir ilişkiye sahiptir.
Beta, yatırımcılara daha detaylı analizler yaptıklarında ve "Belirli bir hissenin neden düşük veya yüksek performans gösterdiğinin bir nedeni var mı?" sorusunu sorduklarında ek bilgiler sağlar. Beta, genel olarak göreceli performansı değerlendirirken bu soruyu yanıtlamaya yardımcı olabilir, çünkü hissenin belirli zamanlarda neden yüksek veya düşük performans gösterdiğine ışık tutabilir.
Sharpe Oranı
Sharpe oranı, riskin getiriye değip değmediğini belirlemede yardımcı olur. Benzer varlıkları tutan emsalleri veya ETF'leri karşılaştırırken kullanılır .
Sharpe oranının hesaplanması, düzeltilmiş getirinin risk seviyesine veya standart sapmasına bölünmesiyle yapılır.
Investopedia'ya göre, " Sharpe oranının payı, gerçekleşen veya beklenen getiriler ile risksiz getiri oranı veya belirli bir yatırım kategorisinin performansı gibi bir kıyaslama ölçütü arasındaki zaman içindeki farktır."
Genel olarak, benzer portföyleri karşılaştırırken, Sharpe oranı ne kadar yüksekse o kadar iyidir, çünkü bu oran cazip bir risk-ayarlı getiri gösterir ; yani, bu getiriye ulaşmak için alınan risk derecesi dikkate alındıktan sonraki getiriyi ifade eder.
Alfa, Beta veya Sharpe Oranlarından Hangisi Daha İyidir?
Üç hesaplama yönteminin her biri yatırımcılara farklı bilgiler verecektir. Alfa oranı, bir yatırımın getiri fazlasını belirlemek için kullanışlıdır. Beta oranı, hisse senedi ile genel piyasayı belirleyen gösterge endeksi (genellikle Standard & Poor's 500 Endeksi) arasındaki korelasyonu gösterir. Sharpe oranı ise yatırım riskinin getiriye değip değmediğini belirlemeye yardımcı olur.
Risk-ödül oranı nasıl hesaplanır?
Risk-ödül oranını hesaplamak için, işlemden beklenen getiriyi (ödülü) riske atılan sermaye miktarına bölün .
Daha Yüksek Risk İçeren Yatırımlar Daha İyi Getiri Sağlar mı?
Mutlaka öyle değil. Uygun risk-getiri dengesi, yatırımcının risk toleransı, emekliliğine kalan yıl sayısı ve kaybedilen fonların yerine konma potansiyeli de dahil olmak üzere çeşitli faktörlere bağlıdır. Zaman da uygun risk ve getiri seviyelerine sahip bir portföyün belirlenmesinde önemli bir rol oynar. Risk-getiri dengesine göre, yatırılan para ancak yatırımcının daha yüksek kayıp olasılığını kabul etmeye istekli olması durumunda daha yüksek karlar sağlayabilir.
Özetle
Risk-getiri dengesi, riski ödülle ilişkilendiren bir yatırım prensibidir. Risk-getiri dengesine göre, yatırımcı daha yüksek bir kayıp olasılığını kabul etmeye istekliyse, yatırılan para daha yüksek kar sağlayabilir. Yatırım riskini hesaplamak için yatırımcılar alfa, beta ve Sharpe oranlarını kullanırlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder